De waarde van werk: tussen twee opdrachten
Detachering wordt vaak geassocieerd met afwisseling en ontwikkeling. Minder zichtbaar, maar minstens zo belangrijk, is de zekerheid die het biedt. Zeker op het moment dat een opdracht afloopt, zoals bij Borkán. Wat zo’n periode zonder opdracht betekent voor de waarde van werk, lees je hieronder.
Als gedetacheerde casemanager Ziekteverzuim via Rochewood heb ik inmiddels meerdere opdrachten mogen vervullen. Elke organisatie is anders en elke opdracht brengt nieuwe inzichten met zich mee. Ik zat dan ook al geruime tijd in een fijne flow.
Tot mijn potentiële nieuwe opdrachtgever besloot met een andere kandidaat verder te gaan. Mijn huidige opdracht liep af en zo zat ik zonder opdracht, ‘op de bank’. “Lekker,” zeiden mensen in mijn privé-omgeving. En eerlijk is eerlijk: die eerste week voelde ook zeker zo.
Maar daarna begon het te kriebelen. Al mijn hobby’s en bezigheden in huis had ik inmiddels wel gedaan. Ik merkte hoe graag ik in beweging ben. Hoeveel energie ik haal uit mijn vak. Uit gesprekken voeren, meedenken, schakelen, begeleiden. Werk geeft mij ritme. Tijdens een van die rustigere dagen dacht ik terug aan de zieke werknemers die ik begeleidde als casemanager Ziektewet tijdens een eerdere opdracht bij Randstad. Zij zaten niet enkele weken thuis, maar maanden achter elkaar, vaak zonder uitzicht op een nieuwe baan.
In gesprekken zag ik wat langdurige afwezigheid van werk met mensen kan doen: onzekerheid, een laag zelfvertrouwen, angst om weer te starten, gevoelens van afzondering en mentale stagnatie. Soms werden bestaande klachten zelfs versterkt. Er werd gesnakt naar ritme. Naar sociale verbinding. Naar het gevoel weer iets bij te dragen aan de samenleving. Niet alleen uit financiële noodzaak, maar vooral vanuit de behoefte om ergens onderdeel van te zijn.
En juist daar hield het mij een spiegel voor. Natuurlijk is een tijdje tussen opdrachten niet één op één te vergelijken met maandenlange uitval. Maar het liet me wel voelen hoe belangrijk werk is. Niet alleen als invulling van je agenda, maar als structuur, als ontwikkeling, als verbinding met anderen.
Onderzoek en praktijk laten al langer zien dat werknemers die langdurig zonder werk thuiszitten, vaker mentale klachten ervaren dan mensen die werken. Hoe langer iemand thuiszit, vaak al na drie tot zes maanden, hoe kleiner de kans op terugkeer naar het eigen werk. Na een jaar wordt die kans aanzienlijk kleiner, tenzij er intensieve begeleiding plaatsvindt. Hoe langer een patroon voortduurt, hoe moeilijker het wordt om eruit te komen.
Die wetenschap maakt de rol van casemanager des te belangrijker. Regelmatige contactmomenten doen ertoe. Niet alleen formele gesprekken, maar juist ook het koffiemoment waarin je elkaar echt ziet. Mensen hebben behoefte aan erkenning, waardering en een rol binnen een groter geheel. Zelfs wanneer het eigen werk tijdelijk niet mogelijk is, blijkt ander werk, aangepast werk of vrijwilligerswerk, vaak beter dan stilstand.
Voor ons als casemanagers betekent dat: blijven zoeken naar mogelijkheden. Blijven activeren. Blijven kijken naar wat wel kan, ook buiten de vier muren van het huis.
En ik? Ik heb binnenkort gesprekken met nieuwe opdrachtgevers, dus ik ga er vanuit dat ik snel weer aan de slag kan. Werk doet ertoe. Juist ook tussen opdrachten in.
Klaar voor de volgende stap?
Via Rochewood helpen we professionals in casemanagement om zich te ontwikkelen en ervaring op te doen. Benieuwd naar jouw mogelijkheden? Neem gerust contact op om te sparren over jouw carrièrestap. Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze consultant casemanagement Lennard.