Wat is een schadebehandelaar?

Als schadebehandelaar ben je verantwoordelijk voor het hele proces rondom een schadeclaim. Zodra een claim binnenkomt, duik je het dossier in. Je kijkt wat er precies is gebeurd en controleert of de schade onder de polisdekking valt. Tijdens dit proces heb je veel contact met klanten die duidelijkheid willen, maar ook met tegenpartijen en experts als de situatie daarom vraagt. Je beoordeelt en analyseert gegevens rondom de schade, neemt zelfstandig beslissingen en zorgt voor een zorgvuldige vastlegging in het systeem. Zo zorg je dat een dossier niet alleen wordt afgehandeld, maar ook klopt.

Waar werkt een schadebehandelaar?

Als schadebehandelaar kun je op verschillende plekken aan de slag. Veel professionals werken bij verzekeraars, volmachtkantoren of tussenpersonen, waar je dagelijks met schademeldingen van klanten bezig bent. Via detachering bij Rochewood kan je dus ook bij verschillende opdrachtgevers aan de slag. Je doet ervaring op in deze diverse omgevingen. Dit geeft je de kans om snel verschillende soorten schades en systemen te leren kennen.

Welke schades behandel je?

Als schadebehandelaar behandel je uiteenlopende schades. Denk aan autoschade, brandschade, waterschade en aansprakelijkheidsclaims. Binnen het vak wordt onderscheid gemaakt tussen particuliere en zakelijke schade. In particuliere schade behandel je vooral claims van consumenten, vaak met een kortere doorlooptijd. In zakelijke schade werk je met hogere bedragen en complexere polisstructuren.

Letselschade wordt soms ook in dit rijtje genoemd, maar is in de praktijk een apart vakgebied. Je hebt namelijk te maken hebt met lichamelijke of psychische schade aan de mens. Zou je hier meer over willen weten? Lees dan meer op onze vakpagina letselschade.

Hoe ziet je werkdag eruit als schadebehandelaar?

Je werkdag bestaat uit het beoordelen van nieuwe schademeldingen en het verzamelen van aanvullende informatie. Je hebt contact met klanten om situaties te verduidelijken en leest expertiserapporten om een compleet beeld te krijgen van de schade. Op basis van de polisvoorwaarden bepaal je of een schade wordt vergoed en welk bedrag daarbij hoort. Ondertussen bewaak je de voortgang van je dossiers en zorg je dat alles zorgvuldig wordt vastgelegd.

Je schakelt continu tussen verschillende dossiers, elk met hun eigen complexiteit en deadlines. Dat vraagt om overzicht, analytisch vermogen en duidelijke communicatie, zodat je beslissingen goed kunt onderbouwen en uitleggen.

Wat verdient een schadebehandelaar?

Het salaris ligt in de praktijk tussen €2.400 en €3.000 bruto per maand voor starters. Met enkele jaren ervaring groeit dit naar ongeveer €3.000 tot €3.800. Senior schadebehandelaars verdienen vaak tussen €3.800 en €5.500 bruto per maand, afhankelijk van ervaring, type organisatie en complexiteit van de dossiers.
Certificaten zoals Wft Schade Particulier en Zakelijk en ervaring met complexe schades hebben vaak invloed op je salaris en doorgroeimogelijkheden.

Meer weten?
Wil je meer weten over werken als schadebehandelaar en wat detachering voor jouw carrière kan betekenen? Verdiep je verder via onze vakpagina over schadebehandeling of neem direct contact op met recruitmentspecialist Lysanne Burgmeijer. Zij vertelt je graag meer over de mogelijkheden en hoe jij kunt starten binnen dit vakgebied.

Wat is een casemanager verzuim?

Kort gezegd begeleidt een casemanager werknemers en werkgevers tijdens het verzuimproces. Vanaf de eerste ziekmelding houdt de casemanager overzicht over het dossier en zorgt dat alle stappen volgens de Wet verbetering Poortwachter worden uitgevoerd. Deze wetgeving is bedoeld om langdurig verzuim te beperken en werknemers zo goed mogelijk te begeleiden bij hun terugkeer naar werk. In de meeste gevallen blijft een werkgever gedurende de eerste 104 weken van ziekte verantwoordelijk voor de begeleiding en loondoorbetaling van de werknemer. Werkgever en werknemer zijn samen verantwoordelijk voor de re-integratie.

Als casemanager verzuim onderhoud je contact met de werknemer, leidinggevende, HR en de bedrijfsarts. Je bewaakt afspraken, plant evaluatiemomenten en zorgt dat documenten compleet in het dossier staan. Daarnaast bespreek je de voortgang van de re-integratie en kijk je welke stappen nodig zijn om terugkeer naar werk mogelijk te maken. Denk aan de inzet van een arbeidsdeskundig onderzoek, begeleiding vanuit een interventietraject of het opstarten van een tweede spoortraject wanneer terugkeer naar het eigen werk niet haalbaar blijkt.

Vaak beheer je meerdere dossiers tegelijk en bewaak je deadlines richting een eventuele WIA-aanvraag.  De combinatie van wetgeving, gesprekken en verschillende belangen maakt het werk afwisselend.

Werkomgeving en verschillen in het werk

De invulling van de rol verschilt per werkomgeving. Binnen een arbodienst werk je vaak voor meerdere werkgevers tegelijk en beheer je een brede caseload. Je schakelt snel tussen dossiers en krijgt te maken met uiteenlopende verzuimsituaties. Denk aan langdurig psychisch verzuim waarbij meerdere interventies parallel lopen en afstemming noodzakelijk is. Het contact met werknemers en werkgevers verloopt hierbij vaak telefonisch.

Bij een verzekeraar ligt de nadruk meer op beheersing van verzuimkosten. Je beoordeelt dossiers kritisch en kijkt of ingezette trajecten effectief zijn. Wanneer resultaten uitblijven, stuur je bij en onderzoek je alternatieve re-integratiemogelijkheden, bijvoorbeeld bij werknemers met blijvende beperkingen.

Inhouse, bij een werkgever, werk je dichter op de organisatie en ben je verantwoordelijk voor het verzuim van het eigen personeel. Je kent de interne processen en schakelt direct met leidinggevenden. Dit maakt het mogelijk om sneller maatwerk toe te passen. In een senior functie ben je vaak ook betrokken bij het opstellen of verbeteren van verzuimbeleid. Je hebt daarbij vaker een overkoepelende rol waarin je leidinggevenden coacht en activeert in hun verzuimtaken, in plaats van dat je zelf elk dossier inhoudelijk aanstuurt.

Wat verdient een casemanager verzuim?

Het salaris van een casemanager verzuim ligt in Nederland gemiddeld tussen €3.600 en €4.500 bruto per maand. De hoogte hangt samen met ervaring, complexiteit van dossiers en werkomgeving. In de praktijk ligt het gemiddelde rond €4.000 tot €4.250 bruto per maand.

Er is een duidelijke opbouw zichtbaar in het salarisniveau. Junior casemanagers starten tussen €3.000 en €3.600. Medior professionals groeien door naar €3.600 tot €4.880. Senior casemanagers verdienen vanaf €4.880 en dit loopt door tot boven €5.300 bij specialistische rollen.

Meer weten over werken als casemanager in de detachering? Bekijk de vakpagina van casemanagement bij Rochewood en ontdek welke opdrachten bij jou passen.

Wat is een underwriter verzekeringen?

Een underwriter is een verzekeringsspecialist die beoordeelt of een verzekeraar een bepaald risico kan en wil verzekeren. Daarbij analyseert de underwriter verschillende gegevens, zoals schadehistorie, financiële informatie en kenmerken van het object of de persoon die verzekerd wil worden.

Op basis hiervan bepaalt de underwriter:

• Of een risico acceptabel is voor de verzekeraar
• Onder welke voorwaarden een verzekering kan worden afgesloten
• Welke premie past bij het risico

Daarbij kijkt een underwriter niet alleen naar de kans op schade, maar ook naar de mogelijke financiële impact voor de verzekeraar. De uitkomst van deze beoordeling bepaalt uiteindelijk of een verzekering wordt geaccepteerd en onder welke voorwaarden dat gebeurt.

Wat doet een underwriter verzekeringen?

De werkzaamheden van een underwriter draaien om het beoordelen van risico’s en het nemen van goed onderbouwde acceptatiebeslissingen. In de praktijk betekent dit dat een underwriter verzekeringsaanvragen analyseert en bepaalt of een risico binnen de portefeuille van een verzekeraar past.

Een underwriter kijkt daarbij verder dan alleen cijfers. Ook de context van een aanvraag speelt een rol. Zo kan bijvoorbeeld de aard van een onderneming, het schadeverleden of de preventiemaatregelen invloed hebben op de uiteindelijke beslissing.

Binnen veel organisaties werkt een underwriter nauw samen met andere professionals in de verzekeringsketen, zoals accountmanagers, adviseurs of makelaars. Samen zorgen zij ervoor dat risico’s zorgvuldig worden beoordeeld en goed aansluiten bij de risicobereidheid van de verzekeraar.

Wat is underwriting?

Underwriting is het proces waarbij risico’s systematisch worden beoordeeld voordat een verzekering wordt afgesloten. Het doel van underwriting is om risico’s beheersbaar te houden voor de verzekeraar en tegelijkertijd verzekeringen mogelijk te maken voor klanten. Door vooraf zorgvuldig te beoordelen welke risico’s wel of niet worden geaccepteerd, kan een verzekeraar een gezonde en evenwichtige portefeuille opbouwen.

Wat is het verschil tussen acceptatie en underwriting?

De termen acceptatie en underwriting worden in de verzekeringswereld regelmatig door elkaar gebruikt, maar er is wel degelijk een verschil.

Underwriting richt zich vooral op het analyseren en beoordelen van risico’s, vaak bij complexere of grotere verzekeringen. Een underwriter kijkt diepgaand naar risico’s en bepaalt onder welke voorwaarden een verzekeraar deze kan dragen.

Acceptatie heeft vaak een meer operationeel karakter. Een acceptant beoordeelt aanvragen op basis van bestaande acceptatierichtlijnen en zorgt dat verzekeringen correct worden afgesloten en beheerd.

In de praktijk werken acceptanten en underwriters vaak nauw samen om risico’s goed te beoordelen en verzekeringen zorgvuldig onder te brengen.

Waar werkt een underwriter?

Underwriters werken meestal bij  verzekeringsmaatschappijen. De functie bevindt zich vaak op het snijvlak van commercie en risicobeheer. Enerzijds moet een underwriter risico’s zorgvuldig analyseren, anderzijds speelt ook de commerciële kant van verzekeren een rol. Het vinden van die balans maakt het vak inhoudelijk interessant.

Werken als underwriter

Voor professionals die graag analytisch werken en zich verdiepen in risico’s kan het vakgebied van acceptatie een interessante loopbaan zijn. In rollen zoals acceptant of underwriter draait het om het beoordelen van risico’s, het maken van onderbouwde keuzes en het opbouwen van een gezonde verzekeringsportefeuille.

Rochewood werkt veel met professionals binnen het vakgebied acceptatie. Denk aan functies zoals acceptant schadeverzekeringen, acceptant zakelijk of specialist in volmachtacceptatie. Wil je meer weten over werken in acceptatie of ben je benieuwd naar de mogelijkheden binnen dit vakgebied? Neem dan gerust contact met ons op.

Waarom als letselschadebehandelaar kiezen voor de NIVRE-opleiding?

De NIVRE opleiding is niet alleen interessant voor schade-experts in de buitendienst. Ook letselschadebehandelaars in de binnendienst profiteren ervan. Je verdiept je in aansprakelijkheidsrecht, medische aspecten en schadevaststelling, en ontwikkelt vaardigheden in communicatie en onderhandelen. Daarmee word je een sterkere gesprekspartner en leg je de basis voor verdere doorgroei, of dat nu richting senior behandelaar, teamleider of op termijn de buitendienst is.

Bij Rochewood bieden we je de mogelijkheid om hier direct mee aan de slag te gaan. Je kunt bij ons al vanaf je eerste werkdag starten met de NIVRE register expert opleiding. Zo investeer je vanaf het begin in je ontwikkeling en groei je sneller door in het vak.

Hoe behoud je jouw registratie?

Wie eenmaal is ingeschreven als NIVRE Register Expert, blijft leren. Iedere twee jaar moet je minimaal twintig PE-punten behalen via cursussen, congressen of trainingen die door het NIVRE zijn geaccrediteerd.

Onze collega’s volgen verschillende vakopleidingen bijvoorbeeld letselschade-cursussen via opleiders als Kerckebosch, NIBE-SVV en Letsel Opleidingen. Daarnaast is het jaarlijkse PPS-congres een vast onderdeel van het programma. Ook zijn er volop mogelijkheden om je eigen pad te kiezen en je in te schrijven voor overige cursussen of bijeenkomsten die passen bij jouw ontwikkeling.

Klaar voor de volgende stap?

Via Rochewood helpen we professionals in de letselschadebranche om zich te ontwikkelen en ervaring op te doen. Benieuwd naar jouw mogelijkheden? Neem gerust contact op om te sparren over jouw carrièrestap. Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze letselschadeconsultant Daphne.

We hebben op dit moment ook een vacature voor een junior letselschadebehandelaar, inclusief opleidingstraject tot NIVRE expert.

Welke titels zijn er allemaal?

CROV®/ROV®
Na afronding van de opleiding Regie op Verzuim mag je de titel ROV® voeren en je inschrijven in het Register Specialistisch Casemanagement (RSC). Bij het RNVC is dit de titel CROV® . Dit is de meest essentiele opleiding in jouw carriere als casemanager en nodig om verdiepende opleidingen te kunnen doen.

ROZ®
Deze titel mag je dragen als je de opleiding Regie op Ziektewet hebt afgerond. Bij RSC mag je de titel ROZ® voeren. Deze titel bestaat niet bij het RNVC.

RCM®
Na afronding van de RCM mag je de titel RCM® voeren en je inschrijven in het Register Specialistisch Casemanagement (RSC).

RCCM®

Na afronding van de Register Case-en caremanager kan je je aansluiten bij het RNVC en mag je de titel RCCM® voeren.

RSZ®
Je behaalt de titel RSZ® bij het behalen van de Risk Management Sociale Zekerheid en je bent daarmee geregistreerd bij het RSC.

RCMC®

Wie zowel de opleiding Register Casemanager (RCM) als Risk Management Sociale Zekerheid (RSZ) succesvol afrondt, mag de titel RCMC® voeren bij het RSC. Het is daarmee hun hoogste erkenning in casemanagement.

Hoe behoud je jouw registratie?

Om je registratie als casemanager te behouden, moet je blijven investeren in je ontwikkeling. Zowel bij het RSC als bij de RNVC doe je dit door het behalen van voldoende PE-punten, bijvoorbeeld via trainingen, opleidingen of intervisie. Het belangrijkste verschil is dat je bij het RSC daarnaast eens per drie jaar een kennistoets aflegt. In de kern komt het er dus op neer dat je continu je kennis op peil houdt en kunt aantonen dat je vakbekwaam blijft.

Klaar voor de volgende stap?

Een opleiding is stap één, ervaring opdoen in de praktijk minstens zo belangrijk. Bij Rochewood helpen we je aan uitdagende opdrachten en de kans om je vakkennis verder te ontwikkelen. Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze recruitmentspecialist Lindsay.

Wft-combinaties: wanneer ben je adviesbevoegd?

Met een enkel diploma mag je meestal nog geen advies geven. Je hebt een combinatie nodig van Wft Basis + een verdiepende module om adviesbevoegd te zijn. Bijvoorbeeld:

• Wft Basis + Wft Schade Particulier = adviesbevoegd voor particuliere schadeverzekeringen

• Wft Basis + Wft Schade Particulier + Wft Schade Zakelijk = adviesbevoegd voor, particuliere en zakelijke schadeverzekeringen

Werk je in een niet-adviserende rol, dan is adviesbevoegdheid niet altijd verplicht. Toch worden de diploma’s vaak gevraagd, omdat ze je kennisniveau aantonen en je breder inzetbaar maken. (de precieze eisen verschillen per functie en opdrachtgever).

Welke functies bij Rochewood vragen om Wft-diploma’s?

Bij Rochewood bemiddelen we professionals voor opdrachten in de verzekeringsbranche.

Acceptant schadeverzekeringen

Je beoordeelt risico’s, stelt voorwaarden op en beslist of je een aanvraag accepteert. Afhankelijk van je klantgroep heb je Wft Schade Particulier en/of Wft Schade Zakelijk nodig.

(Letsel)schadebehandelaar

Je behandelt schadeclaims van begin tot eind. In veel gevallen is Wft Schade Particulier en/of Wft schade Zakelijk verplicht.

Verzekeringsadviseur

Jij adviseert klanten over hun schadeverzekeringen en risico’s. Je bent dan altijd adviesbevoegd, dus Wft Basis + Wft Schade Particulier of  Wft SchadeZakelijk is verplicht.

Permanente educatie (PE): hoe houd je je Wft-diploma geldig?

Je Wft-diploma is drie jaar geldig. Om je adviesbevoegdheid te behouden, moet je verplicht je vakkennis op peil te houden. Dit doe je door permanent actueel te blijven en  jouw beroepskwalificatie(s) up-to-date te houden door een PE-examen* af te leggen (*permanente educatie). Dit geldt voor elk behaald Wft-certificaat, dus ook voor Wft Schade Particulier en Wft Schade Zakelijk.

Bij Rochewood ondersteunen we je daar actief in. Als je bij ons in vaste dienst bent, krijg je:

• Een onbeperkt studiebudget voor vakopleidingen
• Volledige vergoeding van nieuwe Wft-diploma’s of je PE-examens

Zo kun jij je kennis op peil houden en doorgroeien in je vakgebied.

Klaar voor de volgende stap?

Of je nu net begint in verzekeringen of je carrière wilt verdiepen: met de juiste Wft-diploma’s kom je verder. Bij Rochewood helpen we je graag, Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze recruitmentspecialist Marrianne.

Wie na twee jaar ziekte in aanmerking komt voor een WIA-uitkering, doorloopt een vaste route: de RIV-toets, een medische beoordeling door de verzekeringsarts en een theoretische inschatting van de restverdiencapaciteit door de arbeidsdeskundige.

Met de invoering van praktisch beoordelen verandert dat proces. Werknemers die na twee jaar nog bij hun werkgever werken, kunnen voortaan op basis van hun feitelijke loon beoordeeld worden. Er komt geen Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) meer aan te pas, wat dus betekent dat de verzekeringsarts een veel kleinere rol speelt. Het UWV kijkt falleen of het werk passend en duurzaam is en vergelijkt het feitelijk verdiende loon met het oude loon.

De regeling geldt vanaf 1 juli 2024 en is opgenomen in artikel 9a van het Schattingsbesluit. Het gaat om een tijdelijke regeling die loopt tot 1 juli 2027. Daarna vervalt de maatregel automatisch, tenzij het kabinet besluit deze te verlengen of structureel in te voeren.

Waarom is praktisch beoordelen ingevoerd?

De maatregel moet de werkdruk bij het UWV verlichten. Door personeelstekorten, vooral onder verzekeringsartsen, lopen wachttijden op en stapelen dossiers zich op. Door de medische toets grotendeels over te slaan, wil men tijd en capaciteit besparen.

De gedachte is dat de arbeidsdeskundige sneller kan beoordelen. Het scheelt een hele stap in het proces en moet ervoor zorgen dat mensen eerder duidelijkheid krijgen.

Wie krijgt ermee te maken?

De maatregel geldt niet voor iedereen. Alleen werknemers die na twee jaar nog (deels) bij hun werkgever werken en passend werk uitvoeren, vallen onder praktisch beoordelen. In de praktijk is dit een relatief kleine groep: zo’n 15% van de WIA-aanvragen.

Het loon dat iemand met dat werk verdient, bepaalt het arbeidsongeschiktheidspercentage. Wie minder verdient dan voor de ziekte, heeft recht op een (gedeeltelijke) WIA-uitkering.

Kritiek: risico’s en vragen

Hoewel het doel helder is, plaatst Nicoline vraagtekens bij de werking in de praktijk. Een belangrijk bezwaar is het risico op creatieve constructies. Werkgevers en werknemers kunnen met de loonwaarde schuiven: wie minder uren werkt of taken anders inricht, kan het arbeidsongeschiktheidspercentage beïnvloeden. Daarnaast ontbreekt de medische onderbouwing.

Hoe bepaal je of werk echt passend is, als je niet weet wat iemand medisch aankan? Dat blijft een zwak punt.

Ook is onduidelijk wat er gebeurt als iemand uitvalt. Want wat als een werknemer het werk niet meer aankan? Dan volgt alsnog een medische beoordeling wat juist weer voor extra druk bij het UWV kan zorgen.

Wat betekent dit voor werkgevers?

Voor werkgevers kan de maatregel voordelen hebben. Er is sneller duidelijkheid over het recht op een WIA-uitkering en de loondoorbetalingsverplichting. Tegelijkertijd vraagt de nieuwe aanpak om extra scherpte: is het werk echt passend, klopt de loonwaarde en hoe borg je dat in het dossier?

Een ander aandachtspunt is dat de kans op herbeoordelingen toeneemt als een werknemer uitvalt. Dan volgt alsnog de reguliere route, inclusief medische toets.

Kan het anders?

Praktisch beoordelen is een reactie op een tekort aan verzekeringsartsen. Volgens Nicoline zit het echte probleem dieper: “We zijn simpelweg te laat begonnen met het opleiden van nieuwe artsen. Dat blijft het knelpunt.”

Een structurele oplossing zou zijn om de capaciteit bij het UWV structureel te vergroten en het proces menselijker te maken. Tot die tijd is praktisch beoordelen vooral een tijdelijke pleister en mogelijk een verschuiving van de werkdruk.

Tot slot

De maatregel praktisch beoordelen is een poging om vastgelopen processen weer op gang te helpen. Maar of hij werkt zoals bedoeld, zal de praktijk uitwijzen. Voor werkgevers, werknemers en adviseurs geldt: blijf alert. Controleer of werk echt passend is, bespreek verwachtingen en documenteer keuzes zorgvuldig.

Wil jij organisaties helpen bij hun verzuimende werknemer met een WGA uitkering? Bekijk onze vacature Register Casemanager of plan je kennismaking met onze recruitmentspecialist Lindsay.

Wil je meer praktische voorbeelden en inzichten horen? Beluister deze aflevering van onze podcast De Waarde van Werk hier.

Wat is herstelgericht behandelen?

Herstelgerichte behandeling is een vorm van begeleiding die zich richt op het verbeteren van de zelfredzaamheid en participatie van slachtoffers van letselschade. Denk aan hulp bij het zelfstandig uitvoeren van dagelijkse handelingen, het aanpassen van de woning, het regelen van vervoer of het opstarten van re-integratie.

De rol van de herstelgerichte dienstverlener is adviserend en praktisch: met kennis van hulpmiddelen, voorzieningen en wet- en regelgeving worden oplossingen op maat aangedragen. Het doel? Slachtoffers helpen om sneller hun leven weer op te pakken, thuis, op het werk en in de maatschappij.

Waarom is herstelgerichte behandeling waardevol?

Volgens Havenga is de meerwaarde van herstelgericht behandelen zichtbaar op meerdere niveaus:

• Voor het slachtoffer: praktische oplossingen zorgen voor sneller herstel, minder afhankelijkheid en meer regie over het eigen leven.

• Voor verzekeraars: vroegtijdige inzet voorkomt langdurige uitval, dure zorgtrajecten of extra schadeposten.

• Voor belangenbehartigers: het dossier blijft overzichtelijker en is sneller af te ronden.

• Voor alle partijen samen: herstelgerichte dienstverleners zijn onafhankelijk en brengen objectief advies uit, gebaseerd op een bezoek bij de cliënt thuis.

Wij worden vaak pas ingeschakeld bij zwaar en complex letsel, maar juist ook bij lichtere letselsschades kunnen we veel betekenen. Hoe eerder je ons inschakelt, hoe groter de kans dat iemand zelfstandig herstelt.

Herstelgericht werken in de praktijk: voorbeelden

Herstelgericht behandelen betekent maatwerk. Dat blijkt uit de praktijkvoorbeelden die Lisanne noemt in de podcast:

• Een aangepaste auto na een beenamputatie maakt het mogelijk om te blijven werken en zelfstandig te reizen.

• Een robotstofzuiger of aangepaste fiets voorkomt dat iemand afhankelijk wordt van hulp bij het huishouden of vervoer.

• Een verbreed kozijn of verhoogd toilet zorgt ervoor dat iemand thuis kan blijven wonen, ook met fysieke beperkingen.

• Een tijdelijk aangepaste bijkeuken met zorgdouche voorkomt een langdurig verblijf in een zorghotel.

En misschien nog wel het belangrijkst: deze oplossingen voorkomen dat mensen langdurig uitvallen, vereenzamen of hun plek in de maatschappij verliezen.

Veelvoorkomende misverstanden over herstelgerichte behandeling

In de praktijk blijkt dat herstelgerichte behandeling nog niet altijd goed begrepen wordt. Zo leeft het idee dat deze vorm van dienstverlening alleen zinvol is bij zwaar letsel. Volgens Lisanne Havenga is dat een gemiste kans.

Juist bij licht of middelzwaar letsel kunnen we grote stappen zetten. Bijvoorbeeld door iemand weer zelfstandig te laten fietsen, koken of boodschappen doen. Daarmee voorkom je onnodige afhankelijkheid en lange uitval.

Een ander hardnekkig misverstand is dat herstelgerichte dienstverleners vooral ‘weer een extra partij’ in een toch al complex dossier zouden zijn. Maar wie het proces van dichtbij kent, weet dat het tegendeel waar is. Herstelgerichte adviseurs maken dossiers juist overzichtelijker. Ze brengen helder in kaart wat er nodig is voor herstel, stemmen af met betrokken partijen en zorgen ervoor dat het slachtoffer sneller vooruitgang boekt. “We zijn de ogen en oren van zowel de belangenbehartiger als de verzekeraar,” aldus Havenga.

Tot slot bestaat er soms twijfel over de onafhankelijkheid van herstelgerichte partijen. Maar onafhankelijkheid is juist hun bestaansrecht. De inzet is altijd gericht op herstel, niet op het verkleinen of vergroten van de schadepost. Het advies is gebaseerd op wat zij zelf constateren bij het slachtoffer thuis en wordt idealiter gedragen door beide partijen. Zo ontstaat er ruimte voor praktische, mensgerichte oplossingen die werkelijk bijdragen aan het herstelproces.

5 praktische tips om herstelgericht werken effectief in te zetten

1. Schakel tijdig in, niet pas bij escalatie
   Hoe eerder je herstelgericht werken inzet, hoe groter de winst voor cliënt en dossier.

2. Gebruik het als verlengstuk van je ogen en oren
   Belangenbehartigers en verzekeraars hebben vaak geen tijd voor huisbezoeken. Herstelgerichte adviseurs doen dat wel en koppelen terug.

3. Zet het ook in bij lichter letsel
   Een gebroken pols, een schouderblessure: ook dan is snelle, praktische ondersteuning vaak goud waard.

4. Vraag om een vrijblijvend advies
   Je hoeft niet direct een heel dossier over te dragen. Een korte vraag of overlegmoment kan al verhelderend werken.

5. Vertrouw op het onafhankelijk advies
   Herstelgerichte professionals hebben geen belang bij de uitkomst. Ze werken aan herstel, niet aan schade.

Tot slot

Het inschakelen van een herstelgerichte dienstverlener is geen extra schakel in het proces, het is een versneller. Voor het slachtoffer betekent het sneller herstel. Voor professionals betekent het minder werkdruk, duidelijker advies en een sneller sluitend dossier.

Zoals Lisanne het zegt: “Schroom niet om gewoon eens te bellen. Het hoeft geen compleet dossier te zijn. Soms begint het met één simpele vraag.”

Wil jij als letselschadebehandelaar aan de slag met herstelgerichte behandeling? Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze recruitmentspecialist Lysanne. 

Wil je meer praktische voorbeelden en inzichten horen? Beluister deze aflevering van onze podcast De Waarde van Werk hier.

Stel: je hebt een bedrijfspand. Dan wil je dat als er iets misgaat, door bijvoorbeeld waterschade of een brand, de schade wordt vergoed. Daarom sluit je een verzekering af. Maar voordat die er komt, beoordeelt iemand of jouw risico’s wel verzekerbaar zijn. En dat is precies wat Eric Zuijdervelt als acceptant schadeverzekeringen doet.

“Het draait om financiële risico’s,” legt Eric uit. “Als acceptant beoordeel ik hoe groot het risico op schade is. Ik kijk dan naar de kwaliteit van het pand, de preventiemaatregelen die zijn genomen, en wie de eigenaar is. Alles samen bepaalt of ik het risico kan accepteren.”

Daarbij is hij kritisch. “Vooral als het mijn verantwoordelijkheid is, wil ik zeker weten dat het risico goed zit.” Die kritische houding is nodig, want als acceptant neem je het risico van de klant over. “Je kijkt dus niet alleen naar de premie of wat nu handig is.”

Ik denk altijd op de lange termijn. De premie is belangrijk, maar het risico moet kloppen. Want als er schade ontstaat, moet je het als verzekeraar ook kunnen uitkeren.

“Tegelijkertijd vraagt het werk ook een commerciële blik. Je moet het klantbelang en het belang van de verzekeraar tegen elkaar afwegen,” zegt Eric. “De premie moet kloppen. Is die te laag, dan kunnen we de schadeclaims niet dekken. Is hij te hoog, dan haakt de klant af. Je zoekt dus naar een oplossing die verantwoord en betaalbaar is.” En ook tijdens de looptijd blijf je betrokken. Verandert er iets aan het risico, dan beoordeel ik het dossier opnieuw. Soms betekent dat een kleine wijziging. Soms bekijk je alles opnieuw.”

Eigenschappen die het verschil maken
“Allereerst moet je nieuwsgierig zijn,” begint Eric. “Je krijgt elke dag nieuwe situaties voor je neus: van een restaurant met zonnepanelen tot een recyclingbedrijf in een oud fabriekspand. Je moet willen weten: hoe zit dit precies, en wat betekent dat voor het risico?”

Daarbij heb je een analytische blik nodig. Als acceptant moet je kunnen doorgronden waar het risico zit. “Soms zit het ‘risico’ in de techniek, soms in de locatie of de klant zelf. Je leert steeds beter signalen oppikken en verbanden leggen. Dat vraagt ook om lef: durven zeggen wat wel en niet kan.”

Een ander belangrijk onderdeel van het werk is samenwerken. Bijvoorbeeld met risicodeskundigen: mensen die technische inspecties doen en rapportages maken. “Ga vooral een paar keer mee naar een locatie” adviseert Eric. “Je leert enorm veel, en klanten waarderen het als je als acceptant eens komt kijken.”

Wat het vak interessant maakt
Voor Eric is de kern van het vak nog steeds het leukste: het inschatten van risico’s en daar een passende verzekering tegenover zetten. “Wat ik mooi vind, is dat het werk meebeweegt met maatschappelijke ontwikkelingen. Je blijft jezelf ontwikkelen. De markt verandert continu. ”Neem energieopslagsystemen (EOS), grote accu’s waarmee bedrijven energie opslaan. “Dat is een relatief nieuw risico. Hoe groot is de kans op brand? En wat zijn de gevolgen daarvan? Je moet je daarin blijven verdiepen. Je moet risico’s durven zien en benoemen. En tegelijkertijd oplossingsgericht blijven denken: hoe kan ik dit verzekeren? Dat spanningsveld maakt het werk interessant. Je helpt mensen echt vooruit, je maakt hun (bedrijfs)plannen mogelijk.”

Ook communicatie is belangrijk. “Verzekeren draait om afspraken maken. Je moet helder kunnen uitleggen waarom iets wel of niet verzekerd kan worden. Scherp zijn in je e-mails, goed luisteren tijdens gesprekken. Luisteren is cruciaal”, benadrukt Eric. “Je hoort ook wat er tussen de regels door wordt gezegd. Dat helpt om risico’s scherper te beoordelen.”

Het vak leer je vooral in de praktijk
Eric ziet steeds meer mensen instromen zonder ervaring in verzekeren. “Een collega werkte eerst in de supermarkt. Ze begon met administratieve taken, haalde haar Wft-diploma’s en groeit nu stap voor stap door.” Een ander voorbeeld: een net afgestudeerde collega die vooral meeloopt met ervaren acceptanten. Zijn advies:

Begin gewoon. Verzekeren kun je leren. Als je systemen snapt, nieuwsgierig bent en goed kunt luisteren, kom je al ver. Je hoeft niet alles meteen te snappen. Kijk rond, ontdek of het bij je past.

“Voor je het weet werk je aan oplossingen waar anderen echt op kunnen bouwen. Loop een dag mee. Kijk wat het werk inhoudt. Ga mee naar een klant of luister mee met een adviesgesprek.”

“Verzekeringen zorgen ervoor dat mensen kunnen ondernemen, een huis kunnen kopen of hun bedrijf kunnen laten groeien. Als acceptant help je daarbij. Jij kijkt of en hoe iets verzekerd kan worden. Dat maakt jouw werk belangrijker dan je misschien denkt.”

Nieuwsgierig geworden naar het vak? Bekijk de vacature in ons team en ontdek of werken als acceptant via Rochewood bij jou past.

In de Wet verbetering poortwachter is vastgelegd dat werkgevers zich moeten inspannen om langdurig zieke medewerkers weer aan het werk te krijgen. Eerst in het eigen werk (Spoor 1), maar als dat niet mogelijk blijkt, ook bij een andere werkgever: Spoor 2.

Wat is Spoor 2?

Spoor 2 is het traject waarin wordt gezocht naar passend werk bij een andere organisatie. De verplichting ontstaat als duidelijk wordt dat terugkeer naar het eigen werk binnen het bedrijf (tijdelijk of blijvend) niet haalbaar is. In de praktijk start het traject uiterlijk in week 52 van het tweede ziektejaar.

Zoals Veronique zegt, Spoor 2 kan waardevol zijn. Het geeft mensen een nieuw perspectief. Maar het is ook kwetsbaar, want je vraagt iemand die al uit balans is om iets heel groots: afscheid nemen van wat vertrouwd is en zichzelf opnieuw uitvinden.”

Werk is belangrijk. Niet alleen voor je inkomen, maar ook voor je gevoel van eigenwaarde. Een Spoor 2-traject biedt perspectief, ook als terugkeer naar je eigen werk onzeker is.

De praktijk: Spoor 2 als verplicht nummertje

Hoewel de bedoeling goed is, ziet Veronique dat Spoor 2 in de praktijk vaak niet werkt zoals het zou moeten. Voor veel werknemers komt Spoor 2 te vroeg. Zeker als er nog hoop is op terugkeer naar het eigen werk, voelt het zoeken naar een andere baan als overhaast. Daarbij komt dat het UWV eist dat iemand binnen twee maanden moet solliciteren. Dat legt extra druk op een toch al kwetsbare situatie. Soms is het puur voor het dossier.

Het traject wordt ingezet om loonsancties te voorkomen, niet omdat het de beste stap is voor de medewerker. Stel je voor: je hebt jarenlang met plezier gewerkt, wordt ziek, en dan moet je ineens gaan solliciteren zonder dat je daar klaar voor bent. Dat ondermijnt het zelfvertrouwen.

Ik heb mensen begeleid die nog volop in behandeling zaten, maar tóch moesten solliciteren. Dat is geen re-integratie, dat is overbelasting.

Zo maak je Spoor 2 waardevol: drie inzichten uit de praktijk

Toch betekent dat niet dat Spoor 2 per definitie niet werkt. Volgens Veronique draait het om hoe je het traject insteekt. Ze deelt drie praktische lessen:

1. Begin bij werkgeluk. Niet bij de regels, maar bij de mens.

Een goede start vraagt om persoonlijke aandacht. Wat zijn iemands talenten, drijfveren en belemmeringen? Als iemand (weer) voelt wat hem energie geeft, ontstaat motivatie om stappen te zetten. Dat is de basis voor duurzame inzetbaarheid. “Als je begint bij de vraag: waar word jij gelukkig van? Dan komt de rest vanzelf. Dan help je iemand écht verder.”

2. Zet kleine stappen: je hoeft niet in week één te solliciteren.

Vertrouwen, structuur en een veilige omgeving zijn essentieel. Sommige mensen moeten eerst leren om weer elke dag op tijd op te staan. Solliciteren volgt dan vanzelf, zodra iemand daar klaar voor is.

3. Kies een coach met hart voor de mens. Geen vinkjeszetter, maar een richtingwijzer.

Een goede Spoor 2-coach begeleidt, luistert, stelt vragen en stimuleert. Niet vanuit de checklist, maar vanuit oprechte betrokkenheid. Alleen dan wordt een traject meer dan papierwerk.

Kan het systeem eerlijker?

Er gaan geluiden op om Spoor 1 na één jaar te beëindigen en standaard Spoor 2 in te zetten. Volgens Veronique is dat geen goed idee,want  je ziet nu al dat Spoor 2 soms onterecht wordt opgestart. Als je na een jaar standaard overstapt, krijg je nóg meer trajecten zonder perspectief.

Ook het moment van instappen is kritisch. Door wachttijden in de zorg weten veel mensen pas laat waar ze aan toe zijn qua belastbaarheid. Een vroeg Spoor 2-traject werkt dan averechts. Toch ziet Veronique ook positieve ontwikkelingen. Steeds meer organisaties kiezen voor maatwerk, en ook het UWV lijkt ruimte te zoeken om de menselijke maat terug te brengen.

Tot slot

Spoor 2 is geen overbodig traject, maar een waardevol instrument voor wie het goed inzet. Dat begint met luisteren naar mensen. Je kunt pas groeien als je wordt gezien. Spoor 2 moet dat mogelijk maken en juist niet in de weg staan. Wanneer werkgeluk het uitgangspunt is, wordt Spoor 2 geen verplichting, maar een kans op een nieuwe start. De sleutel? Begin bij de mens. Niet bij de regels.

Zie jij ook dat Spoor 2 pas werkt als je inzet op maatwerk en menselijkheid? Help organisaties het verschil maken met de juiste begeleiding. Bekijk onze vacatures of plan je kennismaking met onze recruitmentspecialist Lindsay.

Wil je meer praktische voorbeelden en inzichten horen? Beluister deze aflevering van onze podcast De Waarde van Werk hier.