Werken als Casemanager

Verhalen inspireren. Daarom werken we de verhalen uit van de mensen die bij Rochewood werken. En dat doen ze in allerlei rollen bij allerlei organisaties. Dit keer het verhaal van Karin (Casemanager). Want hoe kom je erop Casemanager te worden? Wat is het belangrijkste dat je als Casemanager doet? En hoe gaat ze zelf om met stress en werkdruk? Karin vertelt het je!

Je bent op een later moment in je carrière begonnen als Casemanager (2012). Waarom ben je dit vak in gestapt?
''Ik stond toen op een omslagpunt in mijn leven. Ik begon mij af te vragen wat ik echt leuk vond en waar ik mij verder in wilde ontwikkelen. Op een gegeven moment raakte ik in gesprek met Marjol Nikkels (directeur CS Opleidingen) en zij raadde me aan eens een dagje mee te kijken bij de opleiding Regie op Verzuim. Daar werd ik zo enthousiast van dat ik mij heb ingeschreven voor de gehele opleiding Register Case- en Caremanager (RCCM). Achteraf had ik veel eerder willen werken als Casemanager.''

Je was enthousiast over de inhoud van de opleiding, maar ook over het werken als Casemanager?
''Zeker! Tijdens mijn opleiding begon ik aan een stage bij Kröller Boom en kon ik zo de praktijk ervaren. Daar werd ik alleen maar enthousiaster van. Ik ervoer hoe je de theorie op unieke en afwisselende praktijksituaties kon toepassen. Diezelfde afwisseling merk ik nu in de detachering. Ik ervaar nu verschillende omgevingen, interpretaties en invulling van de rol en verbreed op die manier mijn kennis, ervaring en inzicht. Dat is ook wat mij heeft gemotiveerd om Casemanager te worden.''

Wat is volgens jou het belangrijkste dat je als Casemanager doet?
''Dat vind ik een lastige vraag, omdat je te maken hebt met verschillende belangen. Als ik moet kiezen, dan denk ik aan het bieden van perspectief. Mensen die te maken hebben met verzuim zijn dat soms echt kwijt. Kijk ik bijvoorbeeld naar de groep mensen die nu niet kunnen werken, maar in de toekomst wel, dan werk ik daar het liefst vanaf het begin af aan naartoe. Om geleidelijk de eerste stap te zetten in de re-integratie, is het gevoel voor perspectief bij de persoon in kwestie onmisbaar. Door mij in de situatie te verplaatsen en out of the box te blijven denken, kan ik dat mensen bieden.''

img_0055-3648x3379

Alles weten over het vak? We hebben het overzichtelijk voor je uiteengezet.

Ontdek meer

Recent hebben we psycholoog Thijs Launspach uitgenodigd op een event. Hij hamert, in deze moderne tijd vol prikkels en stress, op eigen verantwoordelijkheid om zelf je grenzen te kennen en te bewaken. Hoe zie jij dit in relatie tot het voorkomen van verzuim?
''Vooropgesteld is verzuim wat mij betreft een gedeelde verantwoordelijkheid van zowel de werkgever als werknemer. Als werkgever ben je verantwoordelijk voor de omgeving en middelen die nodig zijn om werknemers hun werk goed te laten doen. Kijk je echter breder dan de werkomgeving, dan zie je ook een sociale omgeving met privésituaties die invloed kunnen hebben op het welzijn van de werknemer. Een gezonde en actieve levenswijze, wat steeds meer werkgevers stimuleren, kan verzuim helpen voorkomen. Echter, daar ben je als werknemer zelf verantwoordelijk voor. Wat dat betreft snap ik zijn invalshoek dus zeker.''

Hoe ga je zelf om met stress en druk in je werk?
''Door mezelf goed te kennen. Daar hoort ook bij dat je weleens tegen een grens aanloopt om daar achter te komen. Ik weet steeds beter wat bij mij past en weet ook wanneer ik te veel dingen doe die minder bij mij passen. Toch blijft het wel iets waar ik op blijf letten. Wat mij helpt omgaan met stress en werkdruk, is te beseffen waar ik wel of niet invloed op heb en dat te accepteren.''

Zijn organisaties zelf ook meer bezig met verzuimpreventie?
‘’Het houdt veel organisaties bezig, maar het is naar mijn idee nog onvoldoende doorgedrongen wat dit daadwerkelijk vraagt van een organisatie. Met name als het gaat om verandering in visie, beleid en gedrag. Hoewel er steeds meer bekend is over verzuimpreventie en er meer tools beschikbaar zijn, zoals preventieve onderzoeken, wordt verzuim bijvoorbeeld nog steeds onnodig veel gemedicaliseerd. Mede door onvoldoende kennis, maar ook omdat gedrag maar moeizaam verandert. Precies hier ligt een van de toegevoegde waarden van een Casemanager.’’

Heb je daar in jouw rol echt invloed op?
''Ja zeker. Hoewel dat afhangt van mijn rol en de omgeving waarin ik werk.  Zo heb ik als Casemanager inhouse bij een organisatie denk ik meer invloed dan dat ik dat nu heb als Casemanager bij een verzekeraar. Ik sta er nu verder van af. Mogelijk is de kennis bij leidinggevenden onvoldoende of wellicht zit er iets niet goed in het aannamebeleid. Dat soort zaken zie je sneller en beter als je in de organisatie zelf rondloopt.''

Wat voor rol speelt aannamebeleid in verzuimpreventie?
''Ik denk dat het aannamebeleid een onderschat onderwerp is in het voorkomen van verzuim. Wie haal je binnen? Wat verwacht je van mensen en welke competenties zijn belangrijk om goed te functioneren? Vaak zie je een mismatch tussen werk en de persoon die is aangetrokken dat werk te doen met verzuim als gevolg. Tegelijkertijd is het een haast ongrijpbaar iets, want hoe voorkom je dit? En hoe richt je het aannamebeleid hierop in? Daar weten jullie dan weer meer van af.''

Zie je het vak van Casemanager eigenlijk veranderen?
''Het vak blijft voortdurend veranderen en in beweging. Enerzijds omdat we steeds meer te weten komen over verzuim, maar ook vanwege wetswijzigingen en plannen vanuit de politiek. Of je nu werkt als Casemanager WIA of Casemanager Ziektewet: je volgt de wet. Daarbinnen is echter een groot gebied om je eigen visie te vormen op elk dossier, waardoor je allerlei paden hebt die je binnen de richtlijnen van de wet kunt volgen. Ook dat voedt verandering.''

Welke tips geef jij beginnende Casemanagers?
''Begin met een goede opleiding. Zorg ervoor dat je kennis in de basis op orde is. Weet daarnaast wat het vak aan vaardigheden vraagt en werk daaraan. Dat wordt nog weleens verkeerd ingeschat. Empathie, overzicht hebben en houden en duidelijk communiceren zijn zó belangrijk in dit vak. Ordelijkheid moet een beetje in je zitten, maar gesprekstechnieken zijn bijvoorbeeld aan te leren en te trainen. Onderschat dat niet en blijf vooral aan jezelf werken.''