Blog let it be...

Wanneer je niet als hoogst in de ladder zit dan ontkom je er vaak niet aan; het verplicht uitvoeren van taken. Taken die je krijgt opgelegd, waar je nu niet echt op zit te wachten. Maar hé, wat heb je voor een keus? Ik behoor ook tot de groep werkenden die zo nu en dan met zulke verplichte nummers te maken krijgt.

Blog: Let it be...

Gelukkig heb ik een ontzettend leuke baan, met veel ruimte en vrijheid om mijn werk zelf in te richten. Maar, gisteren was het zover. Ik heb een taak gekregen. Zo’n taak waar ik niet op zit te wachten. Ik heb nog gezocht naar uitwegen, het mocht niet baten, het zogeheten ‘kortste eind’ was voor mij. De taak gaat uitgevoerd worden, Lysanne gaat een blog schrijven.

Licht gefrustreerd stap ik aan het einde van dag in mijn auto, mijn hoofd vol met gedachtes als: ‘hoe kan men van mij verwachten op commando creatief te zijn?’, ‘waarom ik?’ en ‘er zijn andere collega’s die het wel leuk vinden’. Direct na het starten van de motor, alsof het lot ermee speelt, zingen The Beatles mij toe: ‘Let it be…’ Mijn favoriete nummer, het nummer wat mij zo vaak met mijn voeten op de grond zet; laat het gaan…

Loslaten, accepteren, uitvoeren. Eenmaal gerelativeerd doen deze woorden mij al wat vriendelijker aan. Ik merk dat er allerlei ideeën in mij opkomen voor het schrijven van een blog. Frustratie wordt inspiratie. Het accepteren geeft rust en ruimte en de berg waar ik zo tegenop zag, lijkt ineens een stuk minder hoog.

Het is eigenlijk maar goed dat ik nog niet in het hoogst van de ladder zit, anders was er niemand geweest die mij een duw in de rug had gegeven. Niemand die met mij het gesprek was aangegaan om mij vriendelijk doch dringend te verzoeken wat te doen met mijn creativiteit. Zonder mijn manager had ik deze verplichte taak niet uitgevoerd. Zonder mijn manager had ik niet ontdekt, dat het eigenlijk best leuk is.

Binnen een uur is hij ‘geboren’, mijn eerste blog. Het eindresultaat. Het resultaat van het uitvoeren van dé verplichte taak. Het uitvoeren van dé verplichte taak die mij geënthousiasmeerd heeft en mij ook meer dan eens weer doen beseffen:

‘Let it be’, het helpt echt!